Oro de risco (Złoto skalnego szczytu)

 Nazwa naukowa: ‘Anagyris latifolia’         

 Nazwa zwyczajowa: Oro de risco (Złoto skalnego szczytu)

 Rodzina: ‘Fabaceae’        

 Gatunek: ‘Anagyris’

 Pochodzenie endemiczne: Okolice Ogrodu Botanicznego Viera y Clavijo, Gran Canaria

 Inne obszary występowania: Tenerife, La Palma y La Gomera

 Opis:  Gatunek zagrożony wyginięciem, wpisany do Narodowego Katalogu Gatunków Zagrożonych i wymagający stosownego planu odnowy.  Jest to ozdobny krzew, mogący osiągnąć wysokość ponad trzech metrów, pokrywający się obficie małymi, żółtymi kwiatami pod koniec okresu zimowego.  Jego gałęzie są splątane, liście potrójne, o gładkiej powierzchni i zamszone po stronie wewnętrznej, z wyraźnie zaznaczającym się nerwem głównym.  Kwiaty tej rośliny przybierają formę strąku, czy też warzywa o dość płaskim kształcie i lekko pofalowanej powierzchni, na której zaznaczają się uwypuklenia utworzone przez nasiona.  Gatunek ten rozmnaża się z nasion, jednakże jego kiełkowanie jest dość powolne, co nie sprzyja ochronie rośliny przed wyginięciem.  Występuje na Teneryfie, Gran Canarii, La Palmie oraz La Gomerze, choć na wszystkich tych wyspach jego ilość jest bardzo niewielka.  Najbardziej stałym miejscem występowania tego gatunku jest Teneryfa, natomiast na Gran Canarii znaleziono go jedynie w trzech miejscach, w ilości od 14 do 50 egzemplarzy.  Jedna z tych populacji znajduje się, w naturalny sposób, na obszarze ogrodu botanicznego Jardin Canario.

Roślina ta występuje w różnych środowiskach i na wielu różnych podłożach, od wybrzeża aż po górskie lasy sosnowe, to znaczy, od samego poziomu morza aż do 1300 metrów.  Jednakże, wspólną charakterystyką wszystkich tych miejsc jest ich niedostępność.  Sam fakt, że populacje tego gatunku są odizolowane i składające się z niewielu egzemplarzy, samo w sobie stanowi poważny czynnik zagrażający, z powodu utraty różnorodności genetycznej.  Jest to zarazem tradycyjna roślina użytkowa, tak w celach medycznych jak i pastewnych, przez co kozy i króliki uważa się dzisiaj za głównych sprawców bezpośrednich jej wymierania.  Zarazem jednak współistnieją obok tego inne akturalne problemy, takie jak zmiany w glebie spowodowane użytkowaniem rolniczym, budownictwo mieszkaniowe, nowe drogi i autostrady, ciągi wodne i wysypiska śmieci.  Razem z innymi gatunkami flory zagrożonej z La Palmy, roślina ta jest objęta specjalnym programem ochronnym, który przeprowadza się na wyspie.