Gran Canaria voor 
Gran Canaria, Wereldreservaat van de Biosfeer
Gran Canaria is voor zijn bezoekers als een levensechte etalage van landschappen waar het bijzondere Macaronesische natuurschoon en de grote verscheidenheid aan autochtone flora en fauna bewonderd kan worden.
Deze natuurrijkdom heeft ertoe bijgedragen dat een groot deel van het geografische gebied tot Reservaat van de Biosfeer is verklaard. Dit tot groot genoegen van alle inwoners van Gran Canaria, die erg gebrand zijn op het verbeteren van de milieuomstandigheden op het eiland.
Het Reservaat omvat bijna de helft van het geografische oppervlak en er bevinden zich zes landelijke bevolkingskernen met meer dan 18.000 inwoners, die bijna allemaal werkzaam zijn in traditionele beroepen.
Vanwege de centrale ligging ten opzichte van Macaronesië en de Canarische Archipel zelf, is Gran Canaria waarschijnlijk het eiland met de meeste verschillende milieus. Bovendien heeft het eiland een vrijwel ronde vorm, met een gemiddelde diameter van ongeveer 47,5 km en een oppervlakte van 1560 m2. Het kan in zijn geheel als een massief beschouwd worden, vanaf zeeniveau tot aan de 1.949 meter hoge Picos de Las Nieve, in het midden van het eiland.
Een van de belangrijkste natuurattracties van het eiland is de geomorfologische configuratie. Een inmens diepe krater, La Caldera de Tejeda, overheerst het midden van het eiland en zorgt voor een drainage netwerk van regenwater dat weer langs de ravijnen naar de kustgebieden loopt.
Door de hoogte van het eiland en de complexiteit van het reliëf, vindt men er vele microklimaten die het bestaan van verschillende habitats mogelijk maken. In dit opzicht springt het Zuidwesten van Gran Canaria eruit. Ondanks de verschillende historische processen die in de loop van de eeuwen hebben plaatsgevonden, is de oorspronkelijke natuur hier bijna geheel bewaard gebleven. In dit gebied bevinden zich dan ook de mooiste pijnboombossen van Gran Canaria. De Canarische pijnboom is een inheemse boom met bijzondere eigenschappen, waardoor hij uniek is in de wereld. De jonge boom heeft een conische stam, maar wordt in de loop van de jaren onregelmatig door talrijke vertakkingen. Een van de eigenschappen waardoor hij zich onderscheidt van andere pijnbomen, zijn de fijne en lange bladeren of naalden, die in trosjes langs de takken van de boom hangen.
De activiteiten van de mens zijn op dusdanige wijze in de natuurlijke omgeving van Gran Canaria geïntegreerd, dat elementen die door de mens zijn ingebracht bijna niet van de natuurlijke te onderscheiden zijn. Het resultaat van de interactie tussen de traditionele activiteiten en het natuurlandschap vormt een dermate uniek landschapsmozaïek, dat absoluut voor toekomstige generaties bewaard moet blijven.
Langs de kustlijn en tot op 300 meter hoogte is de omgeving voornamelijk dor en extreem droog. Hier komen de meeste cardones en tabaibas (Canarische cactussen) voor. Daarentegen groeien op de bodem van de ravijnen en in de valleien palmbomen en andere soorten uit de streek, zoals de tarahal en de sauzal.
Tegelijkertijd zorgen de contrasten die in het kustgebied te vinden zijn, zoals een aantal onderwater delta‘s, onderzeese vulkanische grotten, hoge klippen en aaneengesloten zandbanken, voor een rijke biodiversiteit in deze streek. Zo leven in dit gebied reuzeschildpad populaties en verschillende walvisachtige, zoals de mular dolfijn en een grote kolonie grijze calderones.
Al deze natuurlijke en geografische rijkdom is het visitekaartje van Gran Canaria, een paradijs dat bewaard moet blijven voor bewoners en bezoekers. Dankzij het feit dat het uitgeroepen is tot Reservaat van de Biosfeer, wordt dit nu mogelijk gemaakt.
