Więcej na temat Gran Canarii
Historia, Polozenie, Podzial Administracyjny
LINKIORGANIZACJA TURYSTYCZNAPOMOC
     W INNYCH JEZYKACH      Ustaw jako strona glówna Dodaj do ulubionych Uwagi i komentarze

Jesteśmy pomostem między trzema kontynentami. Poznaj nasze tajemnicze korzenie, naszą historię, oraz naszych mieszkańców.

Jak dojechać
Odkryj Santa Marķa de Guķa
Fiesty i najciekawsze informacje
Informacje i Usługi
     

Fiesty i uroczystości

Uroczystości w Guķa cieszą się popularnością wśród turystów, szczególnie trzy największe.

Pierwszą i najsłynniejszą jest Fiesta del Queso (Fiesta Sera), która obchodzona jest jednocześnie na starówce Guķa oraz w niedaleko położonej miejscowości Montańa Alta, na przełomie kwietnia i maja.  Jej celem jest upowszechnienie najbardziej tradycyjnego produktu prowincji:  Sera Kwiatowego z Guķa.  To wokół niego skupiają się festiwale folklorystyczne, pokazy sportów tradycyjnych, degustacje, konkursy przepisów kulinarnych, itd.

La Fiesta de Las Marķas uważana jest za najpopularniejszą w całym regionie.  Obchodzona jest w trzeci weekend września, a jej tradycja sięga roku 1811, gdy dawni mieszkańcy wyspy złożyli obietnicę składania co rok darów Matce Boskiej, po tym gdy Ta wysłuchała ich modłów i ukróciła plagę żarłocznej langusty (rodzaj szarańczy) niszczącą ich pola uprawne.

Uczestnicy procesji z darami zwani romeros zjeżdżają się ze wszystkich zakątków prowincji, aby w dźwięku bębnów i grzechotek przejść w korowodzie do kościoła i złożyć Matce Boskiej w darze swoje gałązki.  Fiesta de Las Marķas kończy się barwną, tradycyjną zabawą uliczną.

W pierwszych dniach sierpnia mają również miejsce Uroczystości NMP, ku czci patronki miasta:  Matki Boskiej Przewodniczki.  Wiążą się one głównie z wydarzeniami religijnymi, wśród których najpopularniejsze odbywają się w samym Dniu Patronki, a należy do nich uroczysta msza, procesja, a przede wszystkim widowiskowa bitwa kwiatów.

Jeśli chodzi o pozostałe festiwale, wartym wspomnienia są Narodowe Spotkania Gitarowe (na przełomie czerwca i lipca odbędzie się ich XI edycja), Narodowe Spotkania Folklorystyczne (organizowane, ze względu na święta patronalne, podczas pierwszych tygodni sierpnia), oraz międzynarodowy zjazd arbitrów (obchodzony zwykle w kwietniu).

Historia

Po konkwiście Gran Canarii w roku 1483 i następującym po niej podziale ziem, D.Sancho de Vargas y Machuca otrzymał wzgórze położone między wąwozami Las Garzas i Guķa.

Historia Guķa rozpoczęła się, gdy D.Sancho postanowił wznieść kościół ku czci Matki Boskiej Przewodniczki (Guķa), którego budowa zakończyła się w roku 1509.  Wtedy właśnie miejscowość Guķa pojawiła się na mapie jako nowa osada.

W roku 1526 Guķa oddzieliła się administracyjnie od prowincji Galdar, co nie obeszło się bez głosów potępienia ze strony tamtejszych mieszkańców.  Pierwszym zwierzchnikiem Guķa został Fernando Alonso de la Guardia.

Pod koniec XVII wieku, miasto było podzielone na dwie dzielnice, powstałe wokół ośrodków religijnych:  pierwsza, przy Kaplicy Świętego Rocha, oraz druga, przy parafii Santa Marķa de Guķa.

Podczas XVIII wieku, Guķa osiągnęła najwyższy poziom rozwoju gospodarczego, społecznego i kulturalnego, który przyczynił się do znacznego wzrostu liczby ludności.

Geografia

Santa Marķa de Guķa położona jest w północnej części wyspy Gran Canaria.  Od wschodu graniczy z prowincją Moya;  od zachodu graniczy z Galdar, z którą dzieli wzgórze Montańa de Guķa- Gįldar, gdzie przechodzi granica prowincji;  natomiast od południa granica ta przebiega w pobliżu Caldera de Los Pinos, należącej również do Gįldar.

Powierzchnia tej prowincji, o trójkątnym kształcie, wynosi 42,59 kilometrów kwadratowych i jest położona na wysokości 180 metrów nad poziomem morza.

Środowisko naturalne w Guķa cechuje się wielką różnorodnością ekosystemów oraz rodzajów krajobrazu.  Róznorodność ta przyczyniła się do faktu, że większość tutejszych terenów przyrodniczych Prawo Kanaryjskie sklasyfikowało jako Przyrodnicze Obszary Chronione.  Należą do nich:  Ścisły Rezerwat Przyrody Brezal, Park Dzikiej Przyrody Doramas, Pomnik Przyrody Montańon Negro, czy też Krajobraz Chroniony Las Cumbres, przy czym wszystkie te obszary Guķa dzieli z prowincjami pogranicza.

Gospodarka

Podczas niemal całego XX wieku, podstawowym filarem miejscowej gospodarki było rolnictwo, oparte głównie na plantacjach bananów w strefie nadmorskiej, oraz hodowli zwierząt na wyżej położonych partiach prowincji.

Ponadto, prowincja ta cechuje się zarazem bogactwem wód naturalnych, głównie w postaci studni głębinowych, oraz tam i zapór wodnych.

Jednakże, nowy kontekst gospodarczy wyspy, oparty na rozwoju turystyki, przyczynił się do tego, że pod koniec XX wieku sektor rolniczy zaczął podupadać.  Nastąpiła wówczas dywersyfikacja gospodarki rolnej, z nowymi liniamii upraw warzyw i owoców, dzięki którym Guķa stała się jednym z najważniejszych producentów rolnych na wyspie, przede wszystkim jeśli chodzi o banany oraz pomidory szklarniowe.



Strona uruchamiana najlepiej przez Internet Explorer 5.x, rozdzielczosc 800x600
Copyright © 2002 Organizacja Turystyczna Gran Canaria. Wszelkie prawa zastrzezone.
:: Marka chroniona ::