Gran Canaria voor 
Autochtone sporten
Een belangrijk kenmerk van de oorspronkelijke bevolking van Gran Canaria is hun grote voorliefde voor sport. Veel van deze sporten worden in onze tijd nog beoefend, zoals het Canarisch worstelen (lucha canaria), bekend om zijn edelmoedigheid, moed en stijl. Deze oude sport is, samen met het latijnse zeilen, de populairste inheemse sport met de meeste aanhangers. Er zijn echter ook andere spelen die de rijkdom en de verscheidenheid aan tradities die aan het Canarische volk zijn overgeleverd laten zien, zoals het stokkenspel (juego del palo), stokvechten (lucha del garrote) en stokspringen (salto del palo).
Deze disciplines tonen aan dat de inheemse Canariërs zeer bedreven waren in het hanteren van stokken om tegen hun tegenstanders te vechten. Andere kracht- en behendigheidsporten zijn het ploeg heffen (levantamiento del arado), handbal (pelotamano), Canarisch jeu-de-boules (bola canaria), slepen met vee (arrastre de ganado) en steen heffen en duwen (levantamiento y pulseo de piedra). Allemaal prachtige, traditionele, volkssporten om te zien.
Canarisch worstelen (Lucha Canaria)
De geschiedenisverhalen hebben het al over het beoefenen van het Canarisch worstelen in het tijdperk van de oude bewoners van Gran Canaria. Het werd gebruikt om huishoudelijke conflicten of problemen over landeigendom te beslechten. Deze sport wordt uitgeoefend in een cirkel van zand, terrero genaamd. Binnen deze ruimte proberen twee strijders elkaar omver te duwen. De wedstrijd is afgelopen wanneer een van de strijders met een lichaamdeel, behalve zijn voeten, het zand raakt.
Deze inheemse sport is een tastbaar bewijs van edelmoedigheid. Wat de eerste kroniekschrijvers en alle buitenlanders die zo’n strijd hebben bijgewoond altijd verbaast, is het gebaar van de uitstrekkende hand naar de verliezer om hem te helpen opstaan, waarna ze elkaar omhelzen en de verliezer weer naar zijn plek gebracht wordt.
De kleding voor het Canarisch worstelen bestaat uit een lange broek die rond de heupen opgerold wordt en waaraan de tegenstander zich vasthoudt. Een overhemd tot over het middel maakt de klederdracht compleet. Er wordt geen schoeisel gebruikt. Deze inheemse sport wordt georganiseerd door de Federatie „Lucha Canaria“ (Canarisch worstelen), opgericht in 1943. De vertegenwoordiging op Gran Canaria is in handen van de eiland Federatie voor Canarisch worstelen.
Latijns zeilen (Vela Latina)
Qua populariteit zijn de boten van het Latijnse zeilen op Gran Canaria net zo belangrijk. Men weet niet waar deze sport precies vandaan komt, maar er zijn wel onderzoekers die bevestigen dat de inheemse bewoners houten bootjes maakten. Deze bijzondere vaarstijl bestaat uit een wedstrijd met bootjes die gekenmerkt worden door driehoekige zeilen en de afwijkende maat tussen de romp (casco) en het zeil. De boot is 6,55 meter lang, 2,37 meter breed en 1,35 hoog. Deze geringe afmetingen vormen een contrast met de grote afmetingen van het zeil, dat tussen de 12 en 13,5 meter ligt. Door deze afwijkende maten kan de boot niet blijven varen zonder de vakkundigheid van de bemanning, die ballast moet bewegen om de boot te kunnen manoevreren.
Canarisch Latijns zeilen wordt beoefend langs de kuststreek van de hoofdstad in de maanden april tot oktober om te profiteren van de passaatwinden en is zeer populair onder de plaatselijke bevolking. Net als het Canarisch worstelen, wordt La Vela Latina door een federatie georganiseerd.
Andere autochtone sporten:
Salto del Pastor (Herdersprong)
Levantamiento y Pulseo de la piedra (Steen heffen en uitstoten)
Levantamiento del Arado (Ploeg heffen)
Lucha del Garrote (Stokvechten)
Arrastre de ganado (Slepen met vee)
