|
Rekreacja na łonie natury
Srodowisko przyrodnicze, które oferuje wyspa Gran Canaria, wraz z jej mieszkańamiy i odwiedzającymi,wspólnie nadają jej miano „kontynentu w miniaturze”. Miłośnicy sportu mają tu pod ręką niezliczoną ilość alternatyw łączących wysiłek fizyczny z podziwianiem górskich pejzaży wnętrza wyspy oraz spektakularnych miejsc na wybrzeżu. Łagodny klimat, który króluje na wyspie przez okrągły rok, zachęca do uprawiania wielkiej ilości sportów na łonie nieskażonej przyrody: chodzenie górskimi szlakami, wspinaczka, czy wycieczki rowerowe są jednymi z najlepszych wariantów uprawiania aktywnej turystyki na Gran Canarii.
WĘDRÓWKI SZLAKAMI
WSPINACZKA
NA ROWERZE
WĘDRÓWKI SZLAKAMI
Przywileje krajobrazowe i bioklimatyczne, które nadały Gran Canarii miano “kontynentu w miniaturze”, sprawiają, że wyspa jest prawdziwym rajem dla miłośników przyrody, a szczególnie dla tych, którzy lubią podążać pieszymi szlakami. Jest to bez wątpienia najlepszy sposób, by odkryć skarby natury i historii ukryte w środku wyspy, na terenie 32 obszarów chronionych, przez które przebiega gęsta sieć szlaków.
Rzeźba terenu i klimat
Gran Canaria posiada jako wyspa kształt niemal całkowicie okrągły, a jej najwyższy szczyt znajduje się w samym środku wyspy. Stąd też, charakterystyczna rzeźba terenu przypomina stożek poprzecinany głębokimi wąwozami ulokowanymi jeden po drugim w formie wachlarza, a także uskokami pochodzenia wulkanicznego lub erozyjnego zwanymi „las calderas”. Istnieje jednak duże zróżnicowanie geomorfologiczne między łagodną rzeźbą północno wschodniej części wyspy i mocno zarysowaną orografią południowego zachodu.
Legendarny klimat Gran Canarii należy do wyjątkowo łagodnych i w zależności od strony świata i wysokości, wyróżnia się istnienie rozmaitych mikroklimatów, które dzielą wyspę na trzy regiony klimatyczne: w części północno wschodniej strefa zwana „alisio-canaria” lub Wyspa Wilgotna, w części południowo zachodniej strefa „xero-canaria” lub Wyspa Sucha, oraz na wysokości od 1500 metrów, strefa zwana Las Cumbres.
Jest nieodzowne poznanie charakterystycznych cech rzeźby terenu i mikroklimatów Gran Canarii, aby móc wybrać odpowiedni przebieg trasy, program wycieczki oraz obuwie, odzież i żywność, jaką należy ze sobą zabrać
Sieć szlaków
Zarys geograficzny wyspy jest poprzecinany gęstą siecią dróg i ścieżek dla pieszych, o najrozmaitszym stopniu trudności, począwszy od łatwych do przejścia dróg leśnych i ścieżek do wędrówek pieszych i konnych, aż po ścieżki górskie dostępne jedynie dla bardzo doświadczonych wędrowców.
Wymiary wyspy oraz jej rzeźba terenu na ogół pozwalają na odbywanie tras o krótkim przebiegu i dużym stopniu nachylenia. W zależności od punktu wyjścia mogą to być trasy typu „od wybrzeża po góry”, o niedużym stopniu nachylenia i prawie po linii prostej prowadzącej wzdłuż wąwozów, czy też typu poprzecznego, bardziej pozakręcane dla ominięcia przeszkód terenu.
Aktualnie są realizowane liczne projekty i prace nad nowym oznakowaniem głównych szlaków istniejących na wyspie, które mają zastąpić tradycyjne znaki na pniach drzew lub na kamieniach. Istnieją również liczne przewodniki i publikacje zawierające szczegółowe opisy i mapy sieci szlaków na Gran Canarii.
Sprzęt
Do wędrówek szlakami nie jest potrzebny żaden sprzęt techniczny. Jest natomiast potrzebne obuwie nieco bardziej twarde niż te, które się zwykle używa do chodzenia. Zalecane są buty do chodzenia po górach, cięższe i nieprzemakalne, oraz dobrze utrzymujące kostkę, natomiast sandały i obuwie typu sportowego nadają się jedynie na trasy krótkie lub podczas postojów.
Ubranie należy dostosować do warunków metereologicznych w danym dniu oraz do obszaru wędrówki. Z wyjątkiem stref bez roślinności, nie zaleca się używania odzieży z tkanin delikatnych lub skąpej odzieży letniej takiej jak szorty, wycięte bluzki, itd.
Oprócz małego plecaka o wystarczającej pojemności 30 litrów, przedmioty najbardziej zalecane do zabrania w trasę to teleskopowe kijki do chodzenia, niezastąpione w przypadku stokach o dużym nachyleniu, aparat fotograficzny lub kamera video, oraz telefon komórkowy w razie niebezpiecznych wypadków..
Rady dla wędrowców
... a co do środowiska
WSPINACZKA
Wyjątkowo sprzyjający klimat oraz specyficzna, wulkaniczna rzeźba terenu, z jednej strony sprawiają, że Gran Canaria jest jednym z najważniejszych miejsc wakacyjnych na skalę światową, a jednocześnie tworzą doskonałą scenerię dla uprawiania niezimowych sportów górskich. Jednym z najbardziej popularnych jest wspinaczka skalna, dla uprawiania której wyspa stanowi raj bogaty w skaliste zbocza i ściany. Niektóre z nich jeszcze nie zostały odkryte albo zdobyte, ale sama sceneria pozwala na szkolenie się w tym sporcie w wielu miejscach na wyspie. Bez ustanku otwierają się tu nowe szlaki o wysokim stopniu trudności, rośnie też ilość wspinaczy i klubów odzwierciedlająca wyjątkowy moment popularności, jaki przeżywa ta dyscyplina.
Wielka ściana zwana Gran Canaria
Wulkaniczna rzeźba Gran Canarii wytworzyła się w wyniku trzech wielkich cykli erupcyjnych trwających w sumie 16 milionów lat. Najstarsze formacje skalne posiadające formę wąwozów, różnorodny skład mineralny i charakterystykę, stanowią idealne warunki do wspinaczki, ze względu na twardość i zwartość materii skalnej. Erozja wyrzeźbiła to, co dziś stanowi najbardziej charakterystyczne formy krajobrazu Gran Canarii: wąwozy, skaliste wybrzeża, ostre pasma szczytów, kaniony, monolity... To w nich właśnie znaleźć można różnorodność wszelkiego rodzaju szczeliny, kominy, płyty, superpiony, sufity, itd., sprawiające, że cała wyspa jest wielkim polem wspinaczkowym o bezkresnych możliwościach dla tych, którzy odważą się ją odkryć. Obecnie praktykuje się wspinaczkę na terenie całej wyspy, gdyż niemal w każdym zakątku można znaleźć dobry dojazd i najlepsze skały, będące miejscem popularnych wypraw oraz szkół wspinaczkowych.
Miejsca wspinaczkowe
W najwyżej położonej części wyspy wyróżniają się walorami wspinaczkowymi takie emblematyczne szczyty jak Roque Nublo, posiadający formę wyniesionej maczugi z materiału bazaltowego, na który prowadzi 12 pięknych tras o różnym stopniu trudności. Skała ta jest symbolem Gran Canarii i to właśnie na niej tutejsza wspinaczka miała swoje początki. Do innych skalistych szczytów o podobnych walorach zaliczają się Palmés w el Toscón de Tejeda, Betancuria w Ayacata czy też Narices, położone u stóp północnego stoku Roque Bentayga. Na ten ostatni szczyt wspinaczka jest częściowo wzbroniona ze względu na jego walory archeologiczne.
Niedaleko szczytu Nublo znajduje się skalny masyw Ayacata, będący sanktuarium wspinaczki tradycyjnej, które skupia największą na wyspie ilość tras o charakterze klasycznym i o różnej długości i stopniu trudności. Trasy te prowadzą z rozmaitych punktów, takich jak la Librería, el Frontón del GEC, la Candelilla, el Montańón. Trochę bardziej oddalone punkty takie jak El Pino czy El Aserrador oferują najwyżej położone na wyspie trasy wspinaczkowe na ścianie bazaltowej.
W północno zachodniej części wyspy, na wysokości ponad 1000 metrów, znajduje się Tamadaba, stary obszar leśny porośnięty sosnami, którego rzeźba oferuje poprzeczne uskoki skalne. W wyższych jego partiach znajdują się miejsca takie jak Lomo Caraballo, Supernova, la Perfumería czy też El Gulich słynący z trasy o nazwie Emiliano Zapata. To właśnie te miejsca uczyniły ten obszar stolicą wspinaczki sportowej na Gran Canarii.
Innymi miejscami tego typu są Costa Ayala, będąca starą szkołą wspinaczki, oraz Bańaderos, obydwa słynące ze skalistych wybrzeży morskich i oddalone od stolicy o 3 i 14 kilometrów wzdłuż autostrady północnej GC2, jak również Las Meleguinas oraz most o tej samej nazwie na terenie gminy Sta. Brígida.
Na skałach naznaczonych aktywnością sejsmiczną oraz na stokach wąwozów południowej części wyspy, znajduje się nowa sceneria do wspinaczki sportowej oraz do bouldera. Głównym i najbardziej uczęszczanym miejscem tego typu jest La Sorrueda położona w wąwozie Tirajana, niedaleko Santa Lucía, jak również Fatagonia znajdująca się w sąsiadującym wąwozie Fataga, niedaleko od wioski o tej samej nazwie. Do miejsc stosunkowo niedawno odkrytych należą południowe wąwozy Berriel i Ayagaures, posiadające ten sam rodzaj skał oraz przyjemny klimat południa, który umożliwia wspinaczkę podczas wszystkich miesięcy w roku.
Rady dla wspinaczy
Do uprawiania wspinaczki wymagane są określone dokumenty: licencja stowarzyszenia, ubezpieczenie OC, NW, itd. Zaleca się również pozostawianie aktualnych i szczegółowych informacji o miejscach wspinaczki, normach, posiadanym sprzęcie, itd. w Kanaryjskim Stowarzyszeniu Wspinaczki Górskiej, lub też korzystanie z usług lokalnych przewodników.
Z wyjątkiem kilku miejsc będących własnością władz, sił wojskowych lub posiadających wyjątkową wrażliwość ekologiczną, uprawianie sportów na wyspie jest pozwolone wszędzie. Jedyne istniejące ograniczenia dotyczą sposobu użytkowania miejsc o walorach przyrodniczych, unikania ubocznych skutków dla środowiska naturalnego oraz ujemnego wpływu na życie mieszkańców terenów wiejskich.
NA ROWERZE
Gran Canaria jest wyspą posiadającą liczne ścieżki dla miłośników turystyki rowerowej i kontaktu z przyrodą. Bez względu na to czy w grę wchodzi górski sport wyczynowy czy po prostu trasa wycieczkowa, rower jest bez wątpienia najlepszym sprzymierzeńcem do odkrywania urokliwych zakątków wyspy.
Więcej informacji na stronach: Sport Canarias
|