De bijzondere magie van overal en nergens

Kijk eens verder dan de stranden. Achter de stranden verbergt zich een bijzondere cultuur. Een zeldzame mengeling van de bagage die de bezoekers van het eiland honderden jaren lang meebrachten.

Deze kwam tot bloei op het eiland dat fungeerde als een baken op weg naar de nieuwe wereld. Schepen uit alle hoeken van de oude wereld meerden hier aan. De bijzondere melange van aroma's, kleuren en culturen kwam de reizigers van toen spontaan tegemoet. De laatste Europese haven. Een laatste aanlegplaats voordat het grote avontuur op de oceaan begon.

Niemand verwachtte zo'n diverse cultuur zover weg van de wereldsteden. Al meer dan vijf eeuwen lang blijven de bezoekers van het eiland zich verbazen: “Maar dit kan allemaal toch niet hier bestaan?” Maar toch is het zo. De grensgebieden van de wereld hebben zo hun eigen karakter.

En de halve wereld heeft zo zijn stempel gedrukt op Gran Canaria. Op de kleine dorpjes met hun smalle straatjes, op de verborgen landerijen. Op de villa's van de rijke kooplieden en op de havens waar de stoomschepen aanmeerden.

Maar dit kan allemaal toch niet hier bestaan. Het ligt ook niet echt voor de hand. Wie verwacht er nu een enorme neogotische kerk middenin een zee van bananenplanten? Wie verwacht de resten van een historische stad van voor de Spaanse verovering op een paar minuten van de lokale markt? Of het standbeeld van een Italiaanse admiraal in de volgende straat?

Of een enorme eeuwenoude graanopslagplaats in de rotsen? Niemand. Niemand verwacht een buurt uit de 15e eeuw in koloniale stijl verborgen in een luidruchtige en drukke havenstad. Niemand verwacht dat op het eiland zoveel mensen, kleuren, smaken, muziek, kunst en architectuur hun sporen blijvend hebben achtergelaten. Toch is het zo.