Miejscowe sporty tradycyjne
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech mieszkańców Gran Canarii zawsze było zamiłowanie do różnych dyscyplin sportowych, z których wiele zachowało się aż do czasów obecnych, tak jak na przykład „lucha canaria” (kanaryjska walka wręcz), cechująca się aspektami szlachetności, wartości i sztuki, jakie można odnaleźć w jej praktykowaniu. Jest to pradawna dyscyplina, która razem z żeglarstwem (vela latina) stanowią dwa główne tradycyjne nurty sportowe, cieszące się największą popularnością i posiadające największą ilość fanów na wyspie. Jednakże, istnieją również inne dyscypliny, które łączą w sobie kontrast bogactwa i różnorodności tradycji odziedziczonych po kanaryjskich przodkach, takie jak walka na kije (juego del palo), walka na garrote (lucha del garrote), skok o tyczce (salto del palo), będące sportami potwierdzającymi, jak bardzo pierwotni mieszkańcy wyspy byli zręczni w posługiwaniu się kijami i włóczniami w walce z najeźdźcami; istnieją również inne rodzaje sportów siłowych i zręcznościowych, takie jak podnoszenie płogu, pelotamano, kanaryjska gra w kule, spędzanie stada, czy też podnoszenie i pchnięcie kamienia, cechujące się dużym wdziękiem i popularnością.
Zapasy Kanaryjskie (Lucha Canaria)
Podania historyczne wzmiankują uprawianie kanaryjskiej sztuki walki wręcz już w epoce praprzodków mieszkańców Wysp Kanaryjskich, którzy jej używali do rozstrzygania konfliktów wewnętrznych lub sporów o ziemię. Jest to dyscyplina, którą praktykuje się na okrągłej arenie z piasku, zwanej „terrero”. Na tego typu ringu walczący próbują obalić przeciwnika poprzez swoistego rodzaju atak, kontraatak i chwyty. Walka kończy się, kiedy jeden z zawodników jakąkolwiek częścią ciała oprócz stóp dotknie piasku areny. Walka posiada element stanowiący namacalną próbkę wyjątkowej szlachetności charakteryzującej ten sport, który zadziwił pierwszych kronikarzy oraz wszystkich przybyszów z zewnątrz będących naocznymi świadkami praktykowania „lucha canaria”, a jest to gest wyciągnięcia ręki w kierunku pokonanego, pomoc w podniesieniu go z ziemi oraz odprowadzenie na miejsce.
Rodzaj ubioru używanego przez zawodników “lucha canaria” jest to odzież, na którą się składają przede wszystkim długie spodnie podwinięte na łydce, będącej miejscem chwytów przeciwnika. Ubiór ten uzupełnia wsadzona do spodni koszula, oraz pas. Nie używa się żadnego rodzaju obuwia. Zawody tego tradycyjnego sportu są organizowane przez Federację Walki Kanaryjskiej, założoną w roku 1943, której przedstawicielstwo na wyspie Gran Canaria stanowi miejscowa oddział Federacji, zwany Federación Insular de lucha canaria.
Żeglarstwo Łacińskie (Vela Latina)
Obok walki wręcz, na Gran Canarii jednakową rolę co do popularności odgrywają regaty tradycyjnego kanaryjskiego żeglarstwa zwane vela latina. Korzenie tej dyscypliny nie są do końca znane, jednak większość naukowców potwierdza fakt, że już pierwotni mieszkańcy wysp konstruowali statki z drewna. Vela latina jest specyficzną sztuką nawigacji żeglarskiej, która polega na wyścigach łódek, charakteryzujących się posiadaniem trójkątnych żagli i dysproporcją wielkości kadłuba do wielkości żagla.
Łódka tego typu posiada kadłub o wymiarach 6,55 m długości, 2,37m szerokości, oraz 1,35m głębokości. Te nieduże wymiary stanowią kontrast z wielkim żaglem, którego rozmiar dochodzi do 12 albo nawet 13,5 metrów. Dzięki tego typu proporcjom łódka utrzymuje się na powierzchni jedynie poprzez wysiłki załogi, która musi manipulować linami, żeby móc nawigować.
Inne miejscowe sporty tradycyjne:
:: Marka chroniona ::