Wędrówki szlakami
Przywileje krajobrazowe i bioklimatyczne, które nadały Gran Canarii miano “kontynentu w miniaturze”, sprawiają jednocześnie, że wyspa jest prawdziwym rajem dla miłośników przyrody, a szczególnie dla tych, którzy lubią chodzić szlakami turystycznymi.
Jest to bez wątpienia najlepszy sposób, by odkryć skarby natury i historii ukryte w środku wyspy, na terenie 32 obszarów chronionych przez które przebiega gęsta sieć szlaków.
Rzeźba terenu i klimat
Gran Canaria posiada kształt niemal całkowicie okrągły, a jej najwyższy szczyt znajduje się w samym środku wyspy. Stąd też, charakterystyczna rzeźba terenu przypomina stożek poprzecinany głębokimi wąwozami ulokowanymi jeden po drugim w formie wachlarza, a także uskokami pochodzenia wulkanicznego lub erozyjnego zwanymi „las calderas”. Istnieje jednak duże zróżnicowanie geomorfologiczne między łagodną rzeźbą północno wschodniej części wyspy i mocno zarysowaną orografią południowego zachodu.
Legendarny klimat Gran Canarii należy do wyjątkowo łagodnych i w zależności od strony świata i wysokości, wyróżnia się istnienie rozmaitych mikroklimatów, które dzielą wyspę na trzy regiony klimatyczne: w części północno wschodniej strefa zwana „alisio-canaria” lub Wyspa Wilgotna, w części południowo zachodniej strefa „xero-canaria” lub Wyspa Sucha, oraz na wysokości od 1500 metrów, strefa zwana Las Cumbres.
Jest nieodzowne poznanie charakterystycznych cech rzeźby terenu i mikroklimatów Gran Canarii, aby móc wybrać odpowiedni przebieg trasy, program wycieczki oraz obuwie, odzież i żywność, jaką należy ze sobą zabrać.
Sieć szlaków
Zarys geograficzny wyspy jest poprzecinany gęstą siecią dróg i ścieżek dla pieszych, o najrozmaitszym stopniu trudności, począwszy od łatwych do przejścia dróg leśnych i ścieżek do wędrówek pieszych i konnych, aż po ścieżki górskie dostępne jedynie dla bardzo doświadczonych chodziaży.
Wymiary gipsy oraz jej rzeźba terenu na ogół pozwalają na odbywanie tras o krótkim przebiegu i dużym stopniu nachylenia. W zależności od punktu wyjścia mogą to być trasy typu „od wybrzeża po góry”, o niedużym stopniu nachylenia i prawie po linii prostej prowadzącej wzdłuż wąwozów, czy też typu poprzecznego, bardziej pozakręcane dla ominięcia przeszkód terenu.
Obecnie są realizowane liczne projekty i prace nad nowym oznakowaniem głównych szlaków istniejących na wyspie, które mają zastąpić tradycyjne znaki na pniach drzew lub na kamieniach. Istnieją również liczne przewodniki i publikacje zawierające szczegółowe opisy i mapy sieci szlaków na Gran Canarii.
Sprzęt
Do wędrówek szlakami nie jest potrzebny żaden sprzęt techniczny. Jest natomiast potrzebne obuwie nieco bardziej twarde niż te, które się zwykle używa do chodzenia. Zalecane są buty do chodzenia po górach, cięższe i nieprzemakalne, oraz dobrze utrzymujące kostkę, natomiast sandały i obuwie typu sportowego nadają się jedynie na trasy krótkie lub podczas postojów.
Ubranie należy dostosować do warunków metereologicznych w danym dniu oraz do obszaru wędrówki. Z wyjątkiem stref bez roślinności, nie zaleca się używania odzieży z tkanin delikatnych lub skąpej odzieży letniej takiej jak szorty, wycięte bluzki, itd.
Oprócz małego, ale wystarczającego w zupełności plecaka o pojemności 30 litrów, przedmioty najbardziej zalecane do zabrania w trasę to teleskopowe kijki do chodzenia, niezastąpione w przypadku stokach o dużym nachyleniu, aparat fotograficzny lub kamera video, oraz, dla bezpieczeństwa, telefon komórkowy.
:: Marka chroniona ::