Skip to main content

Blog Oficial de Turismo de Gran Canaria

„Dedo de Dios” w Agaete

Dedo de Dios, który zawsze był Roque Partido

W 2005 roku zawaliła się szczytowa część formacji skalnej w Puerto de Las Nieves, w Agaete, która nadal zachowuje piękno wielkich dzieł sztuki natury.

W Agaete zawsze nazywano ją Roque Partido. Dedo de Dios (Palec Boga) to nazwa nadana jej pewnego dnia przez Domingo Doreste, zwanego także Fray Lesco, tego samego, który mówił o Gran Canarii jako o miniaturowym kontynencie. Ta formacja skalna ma w sobie naprawdę coś boskiego, zawsze tak było, kiedy oglądaliśmy ją dwadzieścia pięć lat temu, zanim tropikalna burza Delta zniszczyła jej szczyt, i kiedy oglądamy ją teraz, z kształtami, które nadal tworzy erozja wiatru i oceanu.


Agaete, Gran Canaria

Agaete to synonim piękna na Gran Canarii

Światowa Organizacja Turystyki (UNWTO) uznała tę gminę Gran Canarii za Najlepszą Miejscowość Turystyczną 2025 roku.

Agaete to wiersz Tomása Moralesa, to fragment jasnego obrazu Pepe Dámaso, to odgłos wioseł przecinających wody oceanu, to lot o świcie, to zgiełk muzyki i kukieł papagüevos, to zachód słońca z widokiem na Teide, to gra kolorów zmieniająca się każdego dnia, to klif Faneque wychodzący na Atlantyk, to morze, to pozostałość po kulturze aborygeńskiej, to wulkaniczne pustkowie, to obszar archeologiczny Maipés, to bujna dolina, to kawa, to mango, pomarańcze i papaja, to ryby, to kraby, które pojawiają się, gdy uderzają fale, to El Juncal, to oddanie czci flamandzkiemu obrazowi Virgen de Las Nieves, to Faneroque, to Antigafo, to El Risco i to majestatyczność, energia i magia plaży Guayedraa.


Oznakowanie w Los Tilos de Moya

Bajkowy dzień z rodziną w magicznym lesie Gran Canarii, Los Tilos de Moya

Dwukilometrowy okrężny szlak Los Tilos to idealna opcja, aby cieszyć się tajemniczością i bujnością obszaru lasu wawrzynolistnego, który przetrwał tu od czasów trzeciorzędu.

Ty i Twoja rodzina możecie dziś stać się bohaterami bajki o wróżkach i elfach na Gran Canarii. Ta opowieść zaczyna się w niebie, a jej epilog rozgrywa się pod drzewami, gdzie życie znalazło sprzyjające miejsce, zakotwiczone w czasie, które stało się bastionem lasu wawrzynolistnego na wyspie. Ten rodzaj lasu istniał już przed pojawieniem się człowieka na ziemi i znalazł schronienie w Rezerwacie Przyrody Los Tilos de Moya.