Skip to main content

Blog Oficial de Turismo de Gran Canaria

Plaża Las Burras i promenada w San Agustín

Spacer po oceanie na Gran Canarii

Nadmorska promenada łącząca plaże Las Burras i San Agustín zachwyca rozległymi widokami i pozwala poczuć prawdziwy charakter południowego wybrzeża wyspy.

W krajobrazie rozciągającym się z trasy prowadzącej między plażami Las Burras i San Agustín na południu Gran Canarii monumentalne widoki harmonijnie łączą się z drobnymi, pełnymi uroku detalami. Wzrok najpierw przyciąga zapewne potężny Atlantyk, który właśnie tutaj ukazuje swoją bezkresną, rozbrzmiewającą szumem fal naturę, spotykając się z wybrzeżem. W oddali, po zachodniej stronie, można dostrzec cypel Maspalomas i słynne wydmy.  Ich wijąca się złocista linia stanowi idealne dopełnienie tego niezwykłego obrazu. 


Trzy dziewczyny uprawiające surfing pozują przy latarni morskiej w Maspalomas o zachodzie słońca

Gran Canaria, wyspa bez scenariusza

Istnieje wyspa – Gran Canaria – gdzie czasami najlepsze historie to te, których nigdy nie planowałeś.

Wakacje często wyobrażamy sobie jako serię idealnych, starannie zaplanowanych dni, podczas których wszystko przebiega bez żadnych komplikacji. Jednak prawdziwa magia podróży nie tkwi w doskonałości, a wręcz przeciwnie – w niedoskonałych chwilach, tych nieoczekiwanych momentach, które sprawiają, że doświadczenie staje się czymś głęboko ludzkim, niezapomnianym i autentycznym.


„Dedo de Dios” w Agaete

Dedo de Dios, który zawsze był Roque Partido

W 2005 roku zawaliła się szczytowa część formacji skalnej w Puerto de Las Nieves, w Agaete, która nadal zachowuje piękno wielkich dzieł sztuki natury.

W Agaete zawsze nazywano ją Roque Partido. Dedo de Dios (Palec Boga) to nazwa nadana jej pewnego dnia przez Domingo Doreste, zwanego także Fray Lesco, tego samego, który mówił o Gran Canarii jako o miniaturowym kontynencie. Ta formacja skalna ma w sobie naprawdę coś boskiego, zawsze tak było, kiedy oglądaliśmy ją dwadzieścia pięć lat temu, zanim tropikalna burza Delta zniszczyła jej szczyt, i kiedy oglądamy ją teraz, z kształtami, które nadal tworzy erozja wiatru i oceanu.